مد سریع Fast Fashion به شرکت های تولید پوشاکی اتلاق می شود که با تولید سریع و سرسام آور و همچنین با قیمت های پایین سعی دارند به سود بیشتری برسند. فست فشن ها در واقع مد را از روی کت واک ها در کمترین زمان ممکن (حداکثر دوهفته) به فروشگاه ها و مغازه ها می آورند.به عبارتی دیگر فست فشن به لباس های ارزان، تِرند و یا نمونه های کپی شده از کت واک ها گفته می شود که با سرعت خیلی زیاد به لباس هایی در فروشگاه های خیابانی تبدیل می شوند.
مد سریع به دلیل روشهای تولید، حمل و نقل ارزانتر و سریعتر، افزایش اشتهای مصرفکنندگان را برای سبکهای به روز، و افزایش قدرت خرید مصرفکننده به خصوص در میان جوانان برای ارضای این خواستههای ارضای فوری رایج شد. بنابراین فست مد سنت رسمی برچسب های لباس را برای معرفی مجموعه ها و خطوط جدید به صورت منظم و فصلی به چالش می کشد. پس، غیرمعمول نیست که خرده فروشان مد سریع محصولات جدید را چندین بار در یک هفته معرفی کنند تا در روند باقی بمانند.
خرید لباس زمانی یک رویداد محسوب می شد که مصرف کنندگان برای خرید لباس های جدید در زمان های خاصی از سال پس انداز کنند. افرادی که به سبک ها آگاه هستند، پیش نمایشی از سبک های آینده را از طریق نمایش های مد دریافت می کنند و مجموعه های جدید را چندین ماه قبل از ظهور در فروشگاه ها می بینند.
مد سریع با نوآوری در مدیریت زنجیره تامین در میان خرده فروشان مد امکان پذیر شده است. هدف آن تولید سریع لباسهای مقرونبهصرفه در پاسخ به (یا پیشبینی) تقاضاهای مصرفکننده در حال تغییر است. فرض این است که مصرف کنندگان مد به اصطلاح بالا را با هزینه کم می خواهند. در حالی که این لباسها اغلب بدون دقت ساخته میشوند، اما قرار نیست برای سالها یا حتی چندین بار پوشیده شوند
مد سریع سازنده را با مصرف کننده در یک رابطه سودمند متقابل پیوند می دهد. سرعتی که در مد سریع اتفاق می افتد به این نوع همکاری نیاز دارد، زیرا نیاز به پالایش و تسریع فرآیندهای زنجیره تامین بسیار مهم است.
مد سریع برای تجارت یک مزیت است. معرفی مداوم محصولات جدید، مشتریان را ترغیب می کند که بیشتر به فروشگاه ها مراجعه کنند، به این معنی که در نهایت خرید بیشتری انجام می دهند. خرده فروش موجودی خود را دوباره پر نمی کند در عوض، اقلامی را که فروخته می شوند با اقلام جدید جایگزین می کند. بر این اساس، مصرفکنندگان میدانند وقتی کالایی را که دوست دارند، بدون توجه به قیمت آن، خریداری کنند، زیرا به احتمال زیاد برای مدت طولانی در دسترس نخواهد بود. و از آنجایی که لباس ارزان است (و ارزان ساخته می شود)، به راحتی می توان مردم را به فروشگاه ها یا خرید آنلاین بازگرداند.
مد سریع همچنین مسئول سودهای کلان است، به خصوص اگر یک تولیدکننده بتواند قبل از رقابت از یک روند جهش کند. سرعت حرکت مد سریع به خردهفروشان کمک میکند تا از نشانهگذاریهایی که به حاشیهها کمک کند اجتناب کنند. اگر ضرری وجود داشته باشد، کمپانی های مد سریع می توانند با راه اندازی خط، طرح یا محصول جدید لباس، به سرعت بهبود پیدا کنند.
در مورد دیگر مزایای مصرف کنندگان، مد سریع مردم را قادر می سازد تا زمانی که می خواهند لباس مورد نظر خود را دریافت کنند. همچنین، لباسها را مقرون به صرفهتر کرده است و نه فقط هر لباس، بلکه لباسهای خلاقانه، تخیلی و شیک. دیگر جدیدترین ظاهر یا “خوش پوش بودن” یا داشتن کمد لباس بزرگ مخصوص ثروتمندان و معروف ها نیست.
به همین دلیل، مدافعان مدعی هستند که مد سریع تأثیری دموکراتیک بر مد و جامعه داشته است. حتی آنهایی که دارای امکانات متوسط هستند میتوانند دائماً لباسهای جدید طبق روند بخرند، در وسایل سرگرمکننده غرق شوند و هر روز چیزهای متفاوتی بپوشند.
با وجود مزایایی که برای مشتریان دارد، مد سریع نیز مورد انتقاد قرار گرفته است زیرا نگرش “دور انداختن” را تشویق می کند. به همین دلیل به آن مد یکبار مصرف نیز می گویند. بسیاری از شیک پوشان سریع در نوجوانی و اوایل دهه بیست – گروه سنی مورد نظر صنعت مد اعتراف می کنند که فقط یک یا دو بار لباس های خود را می پوشند
میتوانید در مورد اینکه آیا چنین ذهنیت یکبار مصرف واقعاً به اقتصاد کمک میشود یا خیر بحث کرد که آیا خریدهای متعدد لباسهای مد سریع، ارزانتر، در نهایت هزینه بیشتری برای مصرفکننده دارد یا خرید چند لباس گرانتر که دوام بیشتری دارند.
شاید هزینه بیشتری برای محیط زیست داشته باشد. منتقدان معتقدند که مد سریع به دلیل مواد ارزان قیمت و روشهای تولیدی که استفاده میکند به آلودگی، ضایعات و منسوخ شدن برنامهریزیشده کمک میکند. لباس های بد ساخته شده به خوبی پیر نمی شوند، اما نمی توان آنها را بازیافت کرد، زیرا عمدتا (بیش از 60٪) از مواد مصنوعی ساخته شده اند. بنابراین وقتی دور ریخته میشوند، سالها در محلهای دفن زباله باقی می مانند.
مد سریع همچنین به دلایل مالکیت فکری مورد انتقاد قرار گرفته است، به طوری که برخی از طراحان ادعا می کنند که طرح های آنها به طور غیرقانونی کپی شده و توسط شرکت های مد سریع تولید شده است.
منابع: