لباس و آداب دیپلماتیک

لباس دیپلمات‌ها باید نسبت به بقیه فرق داشته باشد و از همین رو نکاتی را در این‌جا در مورد لباس این افراد یادآور می‌شویم و در ادامه می‌توانید با نحوه‌ی لباس پوشیدن دیپلمات‌ها و سیاستمداران را دنبال نمایید.

 در مبحث آداب دیپلماتیک با دو حوزه‌ی کاملا مجزا مواجه هستیم که ذیل دیپلماسی تعریف می‌شوند: سیاست خارجی و روابط بین الملل و دیگری دیپلماسی عمومی. دیپلماسی عمومی الزاماً از سوی بخش رسمی سیاست خارجی یک کشور صادر نمی‌شود، بلکه بین هر گروه یا هیئتی از هر حوزه‌اي که از کشوری به کشور دیگر می‌رود جریان دارد؛ اعم از مراودات فرهنگی، گردشگری، تجاری و جز این.  شما چه یک سفیر باشید، چه یک دیپلمات رسمی، چه یک تاجر بین‌المللی و چه هنرمندی که برای شرکت در مراسمی به کشور دیگری رفته، باید یک سری اصول عرفی را رعایت کنید.

آداب شخصی در مبحث آداب دیپلماتیک به دو بخش تقسیم می‌شود: یکی نوع پوشش و پیام‌هایي که می‌تواند به همراه داشته باشد و دوم نوع رفتار و پیام‌هایي که افراد با رفتار و برخوردها و زبان بدن‌شان بروز می‌دهند.

لباس رسمی آقایان در تمام سلسله مراتب روابط دیپلماتیک کت و شلوار است و لباس رسمی خانم‌ها کت و شلوار یا کت و دامن. اصل اول بر این است که رنگ کت شلوار یا کت دامن باید مشکی ساده و بدون تزئینات باشد و در غیر این صورت سورمه‌اي تیره. پیراهن زیر لباس نیز باید ساده و بدون تزئینات و ترجیحا سفید‌رنگ باشد و در غیر این صورت نباید پررنگ باشد.

 همین نکات را تعداد زیادی از دولت‌مردان و نمایندگان مجلس ما رعایت نمی‌کنند و گاهی هیچ تناسبی بین کت شلواری که پوشیده‌اند با پیراهن آنان وجود ندارد؛ مثلاً در هیچ جای جهان کت شلوار راه-راه را با پیراهن چهارخانه نمی‌پوشند، اما در میان سیاسیون و دولتمردان ما این اتفاق می‌افتد.

 وقتی که فرد ایستاده است، در صورتی که کت دو دکمه پوشیده، دکمه‌ی بالا و اگر سه دکمه دارد، دو دکمه‌ی پایین باید بسته باشد و هنگام نشستن باید این دکمه‌ها باز شوند.

اگر یک شخصیت سیاسی یا دیپلمات این نکات را رعایت نکند، نمی‌توان رفتارش را حمل بر خلاقیت کرد بلکه آن را از سر نادانی یا تعمدش در رعایت نکردن آداب دیپلماتیک خواهنددانست. مثلاً اگر دولت‌مردی با کاپشن در مجامع رسمی حاضر می‌شود یا با هم‌رده خودش ملاقات می‌کند، این حمل بر سادگی و ساده‌زیستی او نخواهدبود.

کفش‌هایي که افراد در روابط دیپلماتیک استفاده می‌کنند نیز باید کفش‌هاي ساده که اصطلاحا به آن‌ها بِرِت می‌گویند یا کفش‌هاي هشت‌ترک باشد. جوراب و کفش هم حتماً باید با هم سِت باشند، در حالی‌که ما طبق معمول جوراب را با شلوار سِت می‌کنیم. 

در رسم دیپلماتیک هنگام ایستادن، دست‌ها باید به موازات پاها قرار بگیرند. به عبارتی می‌گویند دست‌ها باید لبه‌هاي پایین کت را لمس کنند. در حالت نشسته نیز دو دست باید روی میز قرار بگیرند، به همین دلیل به هیچ عنوان نمی‌بینید که یک دیپلمات حرفه‌اي پشت میز مذاکره دست هایش را زیر میز نگه دارد.

 اگر قرار باشد که دیپلمات‌ها با هم یک وعده غذای کاری، که طبق معمول صبحانه است صرف کنند، چند مضمون باید رعایت شود: قاشق همیشه سوی راست و چنگال سوی چپ است. اگر شما قاشق و چنگال‌تان را بعد از صرف غذا داخل بشقاب بگذارید به این معنی است که می‌خواهید به خوردن غذا ادامه دهید و مسئولین مربوطه باید دوباره برای شما غذا سرو کنند، اما اگر قاشق و چنگال را خارج از بشقاب بگذارید به این معنی است که غذای سرو شده برای شما کافی بوده است.  اگر خوراکی‌ای سرو شد که مورد علاقه شما نیست؛ چیزی به عنوان میل ندارم و نمی‌خورم وجود ندارد. دراین حالت تکه‌ی کوچکی برمی‌دارند و کمی از آن می‌خورند و باقی اش را در بشقاب می‌گذارند.

نحوه‌ی نشستن در جلساتی که میز وجود ندارد نیز بسیار مهم است. دراین شرایط دو پا باید جفت باشد و دو دست نیز باید روی دستگیره‌ی مبل قرار بگیرد. چیزی به نام پا روی پا انداختن در آداب دیپلماتیک وجود ندارد و اگر یک شخص یا گروهی این کار را انجام دهند، می‌خواهند نشان دهند که شخص مقابل ارزش خاصی برای او نداشته یا می‌خواهند سیطره‌ی خود را بر او نشان دهند.

درصورت ادا شدن این رفتار از سوی یکی از طرفین، طرف مقابل هم می‌تواند این کار را بکند. شاید دیده باشید که در یکی، دوتا از دیدارهای آقای دکتر ظریف، وزیر امور خارجه‌ی کشور مقابل پایش را روی پا اندخته بود و آقای دکتر ظریف هم به سرعت به همین شکل نشستند.

افراد سیاسی در محیط های غیر رسمی هم در قالب های تقریبا خاص ظاهر شده و پوششی مناسب فضای غیر رسمی را برای پوشش در نظر میگیرند . استفاده از تی شرتهای آستین کوتاه و آستین بلند یا بعبارتی گروه پلو شرتها ، از جمله لباسهایی است که سیاست مداران از آنها استقبال نموده و در محیط های خودمانی و غیر رسمی از آنها استفاده می نمایند . این نوع از لباس ها به خاطر فرم و استایل کلاسیک و همچنین راحتی در پوشش مورد استفاده بسیاری از شخصیت های سیاسی میباشد . خوشبختانه این نوع از پوشاک در ایران توسط تولید کنندگان بنام پوشاک همچون پوشاگ دوگل تولید و با کیفیتی بسیار عالی در اختیار مخاطبین خاص خود قرار میگیرد . الیاف مصرفی در این پوشاک از مودال و میکرومدال بوده و علاوه بر راحتی و سبکی ، ظاهری بسیار مناسب داشته و پوشیدن یک حس خوب را منتقل مینماید .

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن